Πλασματικό ως πρακτικά ανέφικτο το τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το 2016, χαρακτήρισε η δημοτική σύμβουλος της παράταξης ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ και ΕΡΓΟ για το ΜΑΡΟΥΣΙ, Μαίρη Διακολιού στη συνεδρίαση του ΔΣ της 10-11-2015. Επιπλέον, το χαρακτήρισε αόριστο ως ασαφές, αποσπασματικό και πρόχειρο καθώς δεν έχει σε καμία περίπτωση συστηματοποίηση, κεντρική σχεδίαση και ιεράρχηση των αναγκών, ενώ καταρτίστηκε χωρίς σεβασμό στις απόψεις των δημοτών και επιπλέον ενέχει πιθανότητα καταστρατήγησης του νόμου με κατάτμηση έργου.

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ για το Τεχνικό Πρόγραμμα 2016 του Δήμου, στη συνεδρίαση του ΔΣ της 10-11-2015

Το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου, αποτυπώνει τον προσανατολισμό της Διοίκησης αναφορικά με τα έργα που επιθυμεί να υλοποιήσει στην πόλη.

Παρόλο που δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανείς που να μην συμφωνεί επί της αρχής της πραγματοποίησης έργων για τους δημότες, η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμόζεται ορθολογικά, ώστε  οι δράσεις να μην είναι αποσπασματικές, διακινδυνεύοντας τα χρήματα των δημοτών μας να σπαταληθούν σε αμφίβολης αποτελεσματικότητας επιλογές.

Το τεχνικό πρόγραμμα που καλούμαστε να ψηφίσουμε είναι πλασματικό, καθώς αν από το σύνολο των ποσών που προβλέπεται ότι θα διατεθούν για έργα αφαιρεθούν οι χρηματοδοτήσεις από διάφορους φορείς που πρέπει να διατεθούν προς ορισμένη κατεύθυνση, απομένουν συγκριτικά ελάχιστα χρήματα (περί τα 2.600.000 ευρώ) που μπορούν να διατεθούν ελεύθερα, πράγμα που τελικά σημαίνει ότι ελάχιστα από τα αναγραφόμενα έργα μπορούν να ολοκληρωθούν πραγματικά, παρά τις αντίθετες εγγραφές στο Τεχνικό πρόγραμμα.

Επίσης, δυστυχώς, όπως και πέρυσι, το Τεχνικό Πρόγραμμα που καλούμαστε να ψηφίσουμε, είναι αόριστο και αποσπασματικό.

Για παράδειγμα, βρίθει από κωδικούς που αφορούν διαμορφώσεις χώρων (πχ αμαξοστασίου, χώρου στάθμευσης και φύλαξης οχημάτων, χώρου για την εγκατάσταση τοπικών συστημάτων διαχείρισης οργανικών απορριμμάτων κλπ) χωρίς όμως να προσδιορίζει ποιοι είναι οι χώροι αυτοί, ώστε να καθίσταται εφικτή η διαπίστωση ή ο έλεγχος για την καταλληλότητά τους και να μην δαπανώνται δημοτικοί πόροι για έργα τα οποία μπορεί εν τέλει να μην ικανοποιούν βέλτιστα το στόχο τους. Απόδειξη σε αυτό είναι η απάντηση της Διοίκησης που παραδέχτηκε ότι άνοιξε τους κωδικούς και προϋπολόγισε ποσά σε αυτούς χωρίς να γνωρίζει ποιοι είναι οι χώροι, απλά και μόνο επειδή υπέθεσε ότι το Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων που ακόμη δεν υφίσταται, θα απαιτούσε κάτι τέτοιο…

 

Απόδειξη της αποσπασματικότητας είναι επίσης η για μία ακόμη χρονιά πρόβλεψη δράσεων για τη διαχείριση των απορριμμάτων, οι οποίες εμπεριέχονται στο τεχνικό πρόγραμμα και τιμολογούνται χωρίς όμως ακόμη να υπάρχει ολοκληρωμένο Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων ώστε να καθίσταται σαφές το τι χρειαζόμαστε, σε ποια έκταση. Παρατηρώ δε ότι  δράσεις που αφορούν τα απορρίμματα μεταβάλλονται σήμερα σε σχέση με τις αντίστοιχες, όπως προβλέπονταν το έτος 2015, πχ ο κωδικός 20-7326.004 με τίτλο «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟΚΟΜΙΔΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ» του ΤΟ 2015 σήμερα διαμορφώθηκε σε 20-7326. …με τίτλο «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟΚΟΜΙΔΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ». Εδώ υπάρχει σαφής εξαίρεση μίας περιοχής του Αμαρουσίου από το σύστημα της υπόγειας αποκομιδής απορριμμάτων, χωρίς να εξηγείται ο λόγος της εξαίρεσης και το κριτήριο της επιλογής. Όμως, η αλλαγή αυτή καθ’ αυτή, δεν είναι τόσο το πρόβλημα, όσο η προχειρότητα και η έλλειψη συστηματικότητας και οργάνωσης στην ένταξη έργων στο τεχνικό πρόγραμμα που αργότερα αποδεικνύονται τεχνικά ανέφικτα.

 

Επαναλαμβάνω δε, ότι ο τομέας της διαχείρισης των απορριμμάτων αποτελεί ένα ενιαίο αντικείμενο, και γι αυτό δεν θα πρέπει να διαχωρίζονται οι μελέτες και να κατατέμνεται.

 

Παράλληλα, είναι σαφές ότι στο Τεχνικό πρόγραμμα εντάσσονται έργα χωρίς να υπάρχει προηγούμενη διαβούλευση με τους πολίτες, τους φορείς ή τους συνδυασμούς του ΔΣ. Πάλι στον τομέα των απορριμμάτων, υποβλήθηκαν οι πυλώνες του Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων χωρίς να υπάρξει συνεννόηση με κανέναν για το ποιοι θα είναι αυτοί και δόθηκε εντολή για εκπόνηση του τελικού σχεδίου βάσει των πυλώνων αυτών. Μήπως απλά για να προκύψει ένα σχέδιο που να δικαιώνει τις προβλέψεις του Τεχνικού προγράμματος και της επιλογές τις διοίκησης;  Πέραν του παραδείγματος των απορριμμάτων, υπάρχει και το παράδειγμα του Κτήματος Καρέλλα: Ανεξαρτήτως της συμφωνία μας ή μη στη δημιουργία πολιτιστικών χώρων, ποια διαβούλευση προηγήθηκε για τη δημιουργία υπαιθρίου θεάτρου στο εν λόγω ακίνητο; Πώς αυτό θα κατασκευαστεί; Και γιατί η Διοίκηση, παρά τα αιτήματά μας, αποφεύγει να ανοίξει μία συζήτηση για τη συνολική τύχη του Κτήματος Καρέλλα;

 

Τέλος, στην πολυσυζητημένη «Βιοκλιματική», βλέπουμε ότι σήμερα προβλέπονται μελέτες που όφειλαν να έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ότι δεν προβλέπεται μελέτη βιώσιμης κινητικότητας και ότι για την περιοχή δεν προβλέπονται έργα απαραίτητα για τα οποία δεσμεύθηκε η Διοίκηση όπως διαμόρφωση της Φραγκοκλησιάς από οδό Ευζώνων έως Κορυτσάς και η προέκταση της οδού Ευζώνων ως τον πεζόδρομο. Από τα ανωτέρω καταδεικνύεται ότι το προς ψήφιση Τεχνικό Πρόγραμμα  είναι πρόχειρο, στερείται συνολικού και ολοκληρωμένου σχεδιασμού με αποσπασματικές δράσεις, χωρίς ιεράρχηση και αψηφά τις απόψεις των πολιτών.