Στην κοπή της πίτας των εργαζομένων του Δήμου. Εκείνων που είναι στυλοβάτες του, που κάνουν την εικόνα της πόλης μας καλή ή καλύτερη.

Με την προκήρυξη Σκουρλέτη είναι βέβαιο ότι κάποιοι που σήμερα εργάζονται θα μείνουν απ’ έξω και ότι θα μπουν κάποιοι που εργάζονταν παλαιότερα. Έτσι, ενώ όλοι αξίζουν και πρέπει να έχουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να εργαστούν, καταλήγουν να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον.

Βρίσκονται σε εργασιακή ομηρία και δεν ξέρουν αν αυριο θα έχουν δουλειά για να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες τις δικές τους και της οικογένειάς τους, και ο δήμαρχος τους λέει «σας αγαπάμε».

Εγώ, λέω ότι με αοριστολογίες και ευχές δεν λύνονται τα προβλήματά τους και ότι μόνο με διεκδίκηση μπορούν να πετύχουν το στόχο της μόνιμης δουλειάς με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

Ήμουν, είμαι και θα είμαι στο πλευρό τους.